AGENDA
Ritueel rond 80 jaar met labyrintloop
Drie redenen had ze: 80 jaar was ze geworden. Ze wilde het leven vieren. En ze wilde lees verder
Agenda:
Zingen:
Zingen in de duinen (geen datum)
Ik heb een app groep waarin ik spontaan een bericht zet wanneer we buiten gaan zingen. Wil je in de app groep, stuur me even een berichtje. Soms zingen we met heel mooi weer op het strand.
Zingen in de Cyclaamstraat op maandagmiddag van 15 tot 16.30, is een vaste groep, soms is er plek, als je meer info wil, stuur me een mail
Zingen bij Ock:
Op 17 juni ga ik, net als vorig jaar, een avond bij Villa Ockenburg zingen. We zingen naast wereldse liederen uit alle windstreken, voor de Vrede. Info en aanmeldenLabyrint:
Labyrintloop op het Zuiderstrand aan de vloedlijn.
donderdag 11 juni 20 uur info
Chartres:
We hebben met elkaar en individueel een mooie week beleefd in en rond de kathedraal, met veel zang, mooie ontmoetingen en ontdekkingen.
Het is nog niet bekend wanneer de volgende reis zal zijn. Je kan wel je belangstelling aangeven, dan ontvang je bericht als een nieuwe reis gepland is.Chartres Labyrint in Kortenbos Den Haag
Klassiek labyrint van zeven paden maken
Categorie archieven: Geen categorie
Zes veel voorkomende reacties op het sterven en de dood
Joan Halifax is een Zen boeddhist met jarenlange ervaring in hospices in de Verenigde Staten. Ze schrijft boeken en geeft lezingen en retraites. Een van haar boeken draagt de titel: ‘ Als sterven dichtbij komt’, en ditzelfde boek is ook verschenen als: ‘De … Lees verder
Zingen in de duinen
Toen ik na mijn schouderoperatie weer gitaar kon spelen, was het inmiddels niet meer mogelijk met ‘mijn’ wekelijkse mantra groepen binnen te zingen. Ik besloot om in de duinen te gaan zingen, op een redelijke beschutte plek. Het zingen te … Lees verder
Waken na overlijden: een pleidooi
Waken na overlijden In vroeger tijden was het waken bij overledenen onderdeel van het leven, waardoor de dood als een natuurlijk deel van het leven werd ervaren. De overledenen bleven
Operatie en update
Het is er dan toch van gekomen, maandag 16 maart ben ik geopereerd aan mijn schouder, nog steeds als gevolg van de val van een kameel in oktober.
Laks
Ik werd vanochtend wakker met het woord ‘laks’ in mijn hoofd, maar kon niet meer terughalen waarover ik had gedroomd. Toen ik in het Jacobshospice werkte als vrijwilligster, besloot ik te kijken naar mijn wensen en verlangens aan de hand … Lees verder
Mijn ervaring met God
‘Schrijf maar over mij”, hoorde ik in mezelf vanochtend vroeg in bed, toen ik nadacht over een blog.
Dragen en gedragen worden
Deze dagen leef ik met deze begrippen: dragen en gedragen worden. Letterlijk, lichamelijk dragen we veel in ons leven. We doen boodschappen, we verhuizen, we zijn altijd wel bezig met het dragen van iets. Baby’s dragen we in onze buik … Lees verder
Zijn met (lichamelijke) pijn
Sinds half oktober, toen ik in Jordanië van een kameel ben gevallen, leef ik met pijn in mijn bovenarm, die uit mijn schouder komt. In mijn leven heb ik pijnen gehad die ik schaar onder de ‘gewone’ pijnen: oor-, hoofd- … Lees verder
Over kamelen, loslaten en overgave
In februari 2009 maakte ik een vijfdaagse reis op kamelen door de Sinaï. Dat was een overweldigende ervaring. Vooral omdat ik voor het eerst los van mijn gezin, met opgroeiende kinderen, op vakantie ging. Zij gingen op wintersport, ik ging … Lees verder
Afscheid van een fase
Vandaag vertrekt onze jongste zoon naar Nieuw-Zeeland, met een open ticket.Een jaar heeft hij erover gedaan voor hij dit besluit nam en hieraan toe was.En nu is het zover.