Achtergrond en visie

Er is geen einde aan het laatste einde, er is alleen een eeuwig nieuw begin.
Elisabeth Kübler-Ross

Veel is geschreven over de dood, vanuit verschillende perspectieven.
De Tibetaanse monniken hebben zich eeuwenlang beziggehouden met het stervensproces en de weg van zielen na de dood.
Pim van Lommel heeft in zijn boek 'Eindeloos bewustzijn' aangetoond dat mensen die een bijna-dood ervaring hebben een zelfde soort ervaring hebben: ze zien een tunnel met licht in de verte, voelen zich vrij en geliefd
Er zijn ook mediums via wie overgegane zielen vertellen hoe het hen is vergaan en boodschappen doorgeven aan de mensen op aarde.

Voor mij is de dood een open boek vol mogelijkheden, een boek waar wij als personen op aarde ons niet zo goed een voorstelling van kunnen maken. Ik denk dat de dood ver voorbij ons voorstellingsvermogen gaat. 
Veel heb ik aan uitspraken van grote zielen, zoals van Steiner, Kahlil Gibran en van Tagore:

"Want leven en dood zijn één, zoals de rivier en de zee één zijn"

"Sterven is het wegvallen van alles wat ik niet ben"

Het klinkt misschien wonderlijk dat ik me altijd al tot de dood aangetrokken heb gevoeld, op een positieve manier.  Het enige waar we zeker van zijn in ons leven is dat we vroeg of laat overgaan. Daarom kunnen we - zoals de Tibetanen zo mooi aangeven - ons er maar beter op voorbereiden.
Ik heb altijd sterk het gevoel gehad dat je nooit alleen wordt gelaten, dat er bij het overgaan steun is en dat je wordt opgevangen nadat je bent overgegaan.

Ervaring op het gebied van sterven, dood en rouw heb ik opgedaan bij de humanistische uitvaart, in een hospice en met mijn eigen ouders en andere dierbaren in mijn omgeving. Ik heb het verlangen bij te dragen aan een lichtere beleving van het stervensproces en een bredere visie op de dood.


ruimte voor rituelen